هميشه از نگاه تو با تو عبور مي كنم

از اينكه عاشق توام حس غرور مي كنم

دوباره با سلام تو تازه تازه مي شوم

با نفس ساده تو غرق ترانه مي شوم

با تو ستاره ميشوم

از سايه هاي ملتهب هميشه مي گريختم

با رفتن تو هر نفس بغض دوباره مي شوم

ناجي شام شوكران : با دل عاشقم بمان

به حرمت حضور تو چون تو يگانه مي شوم

خانه به خانه ديدمت همچو فسانه ديدمت

با تو ستاره مي شوم

                       وقتی گل آرامش درباغ دلم رویید     

                      گلبرگ وجودم رابرعشق تو پیچیدم

                    خورشیدشدی ورفتی تااوج شکوفایی

                   من از عطش عشقت بر آینه تابیدم

                   مرز دل وچشم تو از شهرافق پیداست 

                   من سرخی گل ها رادرخنده تو دیدم

                      ای کاش دو چشم تو سر فصل افق ها بود 

                    آن وقت ترا هر صبح از پنجره می دیدم

                                                    هجرت

              ما ز شهر و ملک افغان آمدیم                خسته خسته چشم گریان آمدیم

               ما هنرهای که دارم در دست             باز هم ما دل پریشان آمدیم

               یکی ما با دست خالی نیستیم           با هنرهای فراوان آمدیم

               همه قالین باف نقاش پور هنر            رینت با غم ز بوستان آمدیم

               ما ز خود نام و نشانی داشتیم            مبتلای درد هجران آمدیم

                کشورم گنج هنر آسیاست                  گرچه ایمروز خانه ویران آمدیم

                نه ز بهر نان و آب و دانه                      بخدا از جور دوران آمدیم

                گرچه ما شهر و دیاری داشتیم             همه در آتش سوزان آمدیم

                همچو مهاجر در این هجرت سرا          در دیار غیر مهمان آمدیم