ای کاش عاشقم بودی

بوسه  را  دوست  دارم  نه  در  حوس

عاشقی  را  دوست  دارم  نه  در قفس

عاشقت گشتم تو گفتیی عاشقان دیوانه اند

عاقبت عاشق شدی دیدی که خود دیوانه ای

گفتم: تو شيرين مني...

گفتا: تو فرهادي مگر؟...

گفتم: خرابت مي شوم...

گفتا: تو آبادي مگر؟...

گفتم: ندادي دل به من...

گفتا:تو جان دادي مگر؟...

گفتم: ز كويت مي روم...

گفتا: تو آزادي مگر؟...

گفتم: فراموشم نكن...

گفتا: تو در يادي مگر؟

 

مـي زند بـــــــاران به شـــيشه

 

در ســكوتــي ســرد وخسته

 

چون نيست كسي در كنارم

 

اكــنون اين دلم تنها نشستـه

تنهايی را دوست دارم زيرا عشق دروغی در آن نيست ... *
تنهايی را دوست دام زيرا تجربه کردم ... *
تنهايی را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست .. . *
تنهايی را دوست دارم زيرا.... *
در کلبه تنهايی هايم در انتظار خواهم گريست و انتظار کشيدنم را پنهان خواهم کرد.

رسم زندگی این است ،

یکروز کسی را دوست داری و روز بعد تنهایی

 به همین سادگی او رفته است و همه چیز تمام شده است

 مثل یک مهمانی که به آخر میرسد

و تو به حال خود رها می شوی .

چرا غمگینی این رسم زندگیست تو نمی توانی آن را تغییر دهی

 پس تنها آوازی بخوان .

این تنها کاریست که از تو برمی آید

say this poem for u

My best lover

I love u as more as u think

When u r’nt here I miss u

& I wish u come to me

Cause I want to say to u

I love u

Give me Ur hand

For taking kiss from my burning lips

And touch my heart

That fell in love to u

Give me Ur hands

Hold me close to u

And say me

I love u

I love u baby

When I miss u I feel u

I feel Ur warm hands in my hand…

I bring u one gift

That is my whole wealth

It is my heart

Take it from me

Now, u have two hearts

& I have no heart

You have me

But I have the entire world

Cause I have love of u

And I can say u when I want
I love u

تنهايی را دوست دارم زيرا عشق دروغی در آن نيست ... *
تنهايی را دوست دام زيرا تجربه کردم ... *
تنهايی را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست .. . *
تنهايی را دوست دارم زيرا.... *
در کلبه تنهايی هايم در انتظار خواهم گريست و انتظار کشيدنم را پنهان خواهم کرد....

رسم زندگی این است ،

یکروز کسی را دوست داری و روز بعد تنهایی

 به همین سادگی او رفته است و همه چیز تمام شده است

 مثل یک مهمانی که به آخر میرسد

و تو به حال خود رها می شوی .

چرا غمگینی این رسم زندگیست تو نمی توانی آن را تغییر دهی

 پس تنها آوازی بخوان .

این تنها کاریست که از تو برمی آید

 آوازی بخوان...