دیلیم گود گود مونه دیلبر ره یی یه
مره ماکود کیده شل پر ره یی یه
نرو بیشی الی ترکی سفر کو.
موگیم ماطل کنو زودتر ره یی یه
لبایم قیغ گیریفته وا ده جانیم
دیده مه قد چیمای تر ره یی یه
پاس کوتل نه یی شد مثل افتو
سفر سونی دیگه کشور ره یی یه
او ام از بار مه دیل شی خیلی تنگه
از و خاطیره بی لنگر ره یی یه
روزیم ره شو کیده آلیم خرابه
دیلم گود گود مونه دیلبر ره یی یه
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم اردیبهشت ۱۳۸۹ ساعت 0:16 توسط محمد علی سروری
|
از اینده نمی توان گریخت و اینده را نمی توان گرفت و اما اینده هرگز به معنی سرنوشت از پیش تعین شده و قضا و قدر نیست .اینده را می توان ساخت.برای اینکار باید بپا خاست و به میدان مبارزه امد و اگاهانه جنگید و اینده را منظبق بر منافح خود شکل داد .اگر می خواهید رها شوید و از اعماق بیرون ایید باید همان کاری را کنید که همه ما باید انجام دهیم .هیچکس منجی ما نخواهد شد. رهایی از زنجیر بردگی کار اسانی نیست و هیجکس رهایی را به ما نخواهد بخشید یا ارزان نخواهد فروخت .کار فقظ بدست خود ما مسیر است .یعنی زندگی خود را وقف منافح اکثریت مردم افغانستان و جهان کردن.در صورتی که شما چنین کنید جامعه ما برای نخستین بار به نسلی دست خواهد یافت که شکست را شکست خواهد داد