دیل مه ره از دوری تو غم گرفته
رگای آساب مره ماکم گرفته
اگر نایی کنار مه بند دیل مه
موشوم دیونه اکو موکم گرفته
سفر کو پس بیه از ملک دیگرو
برای تو کول اغیل ماتم گرفته
ابی تو شاو روز ناله نه بلدت
اتی تور از دوری تو غم گرفته
سفر کو پس بیه او بند دیل مه
منجی پیغام بیرو و شم گرفته
از اینده نمی توان گریخت و اینده را نمی توان گرفت و اما اینده هرگز به معنی سرنوشت از پیش تعین شده و قضا و قدر نیست .اینده را می توان ساخت.برای اینکار باید بپا خاست و به میدان مبارزه امد و اگاهانه جنگید و اینده را منظبق بر منافح خود شکل داد .اگر می خواهید رها شوید و از اعماق بیرون ایید باید همان کاری را کنید که همه ما باید انجام دهیم .هیچکس منجی ما نخواهد شد. رهایی از زنجیر بردگی کار اسانی نیست و هیجکس رهایی را به ما نخواهد بخشید یا ارزان نخواهد فروخت .کار فقظ بدست خود ما مسیر است .یعنی زندگی خود را وقف منافح اکثریت مردم افغانستان و جهان کردن.در صورتی که شما چنین کنید جامعه ما برای نخستین بار به نسلی دست خواهد یافت که شکست را شکست خواهد داد