بهشت فروشی
ما همگی در باره رنسانس و عصر تاریکی در اروپا خوانده ایم و یا شنیده ایم. یکی از ممیزات این عصر حاکمیت دین مسیحیت بر تمام شئون زندگی مردم بود. تا جایی که روحانیون مسیحی حتا بهشت را می فروختند.
روزگار آن روزهای کشورهای شرق اندکی بهتر بود گرچه تاریخ شرق را نیز همانند غرب غرق در سیاهی و تباهی نشان می دهد.
اما امروز در شرق (با تاریخ درخشانی که ادعا می شود) تعبیر ها و تفسیرهایی از دین ارایه می شود که جهان را به یک جهنم تبدیل کرده است. این تعبیرها از دین اسلام است. دینی که نجات دهنده انسانیت از جهل و فقر و فحشا و وحشی گری بود. دینی که بسیاری از دانشمندان اسلامی از آن به دین صلح و مدارا و دین رحمت یاد می کنند با تعبیرها و تفسیرهای خشن و تند عده ای از مسلمانان امروزه به دین خشونت و نفرت و قتل و بی رحمی به جهان معرفی شده است و تلاشهای عده ای از مصلحین مسلمان نیز راه به جایی نمی برد.
یکی از وجوه خشونت که بیشتر در کشورهای اسلامی مانند عراق، افغانستان، الجزیره و .... دیده می شود عملیات انتحاری است. عملیاتی که در آن فرد خود را با بستن بمب به بدنش در نزدیکی هدف منفجر می کند و همراه با هلاکت خویش به اهدافش نیز ضربه می زند.
نیازی به گفتن نیست که القاعده به صورت جهانی و طالبان در کشور افغانستان از عاملین این گونه عملیات ها هستند. (خود هر روزه خبرهای داغ این عملیات ها را می شنوید و می بینید)
ملایانی که افراد را برای عملیات انتحاری تعلیم می دهند، وعده بهشت برین و جنت فردوس را به آنان می دهند و می گویند که کلید بهشت در این بمب ها است که با انفجار آن یکسره به بهشت می روید.
فقر و فلاکت همراه با جهالت و تلقین های پی گیر و مداوم ملایان مذهبی مدارس مذهبی در داخل و خارج کشور این افراد را متقاعد می کند که واقعا کلید بهشت همان انفجار و انتحار است.
این ملایان بهشت را به راحتی و برای رسیدن به اهداف خود به فروش می رسانند و چنان ساده آن را تقسیم می کنند که گویا واقعا صاحبان بهشت هستند.
گرچه شیوه بهشت فروشی با بهشت فروشی مسیحیت فرق می کند اما عمل همان و یکی است.
استفاده و برداشت نادرست از دین و ابزارهای اعتقادی پدیده جدیدی نیست ولی سکوت سوال بر انگیز علما و روحانیون در داخل و خارج از کشور گویای این واقعیت است که بسیاری از ملایان و علما و روحانیون مسلمان در به وجود آوردن این وضعیت بی تقصیر نیستند. تنها اکتفا کردن به جلسات و گردهمایی ها و متینگ های صنفی و صدور اعلامیه ها(آنچه که امروز در افغانستان شاهد هستیم) تاثیری در وضعیت خشونت بار کنونی ندارد.
پنجا میلیون دالرباد هوا شد !
طبق خبری که ازرسانه های عربستان پخش شده است ، امسال درحدود "چهارمیلیون" حاجی درمراسم حج درعربستان شرکت ورزیده است .
بنده چون همیشه وهمه چیزرا با پول میسنجم ومعیاربرای هرچیزی برای من "نان" است ، پیش خود فکرکردم اگرهرحاجی حداقل دوهزاردالردرعربستان صرف کند ، چهارمیلیون حاجی درحدود هشت هزار میلیون دالر درعربستان مصرف میکنند، به عبارتی میشود "هشت میلیارد دالر" . ازاین هشت میلیارد دالرسهم مردم افغانسنان با احتساب بیست وپنج هزارحاجی افغانی شرکت کننده دراین مراسم ، میشود "پنجا میلیون دالر".
ازطرفی طبق گزارشی که دراین اواخرازشبکه جهانی بی بی سی شنیدم ، وزارت جهان گردی استرالیا اعلان کرده است که درطی سال گذشته تعداد توریست های عربستان به استرالیا به سه برابرافزایش یافته است .
این مقدمه را گفتم برای اینکه بگویم با این پنجا میلیون دالر حداقل پنجا نفرعرب میتواند درسواحل توریستی استرالیا تفریح کند ودوره گرمای طاقط فرسای عربستان را درهوای معتدل وخوشگوار جزایرقناری وآبشارنیاگارا ویا کلب های شبانه دوبی سپری کند ، خدمتی بهترازاین ؟
ازطرفی با این پنجا میلیون با احتساب هرخانواریک هزاردالر، به نظرشما چند خانواررا برای یک سال ازگرسنگی میتوان نجات داد ...؟ پنجا هزارخانواده را میتوان نان داد .
نظر شما چیست ؟
مرگ که زندگی هدیه کرد!
یاد مان شهادت استاد شهید مزاری
اندم که قهرمان کبیر ملی مزاری بزرگ درخون سرخ افق به مهر سپهر جان باخت، داغ لاله ها تازه شد. دشمن شرف فروخته با قساوت وبیرحمی زبان فریاد مظلومیت وحرمان دیرپای مردم مارا برید. شکوفه ها گریستند وپژمردند وپروانه های سعادت دیگر دور تادور شهر را ریسمان از نور نپیچاند.
تاریخ عمرما نخواهد یافت رمز رفتن اورا مگر در انبوهی از یادهای گذشته زیستن اش. چشم های گناه او را ندید،گامهای معصیت وتزویر در خط سیر وسلوک او فلج بودند. ما خطا کردیم وسهل انگاشتیم ، اوسینه اش صندوق رازهای ناگفتنی بسیاری بود ومسلما هیچکس در کوچه های ذهنش راه نیافت. او افق های دور دست وزیبا رامی نگریست وارزویش فر وجلال وعظمت مردم بود.
بدون تردید او با قیامش بذر ارزو را در عمق سینه ها مان کاشت تا گلهای زیبای ازاد ی وهمدلی در باغ وجودمان ببار اید. فریادبلندش فعالیت وجنبش رادر رگهای خشکیده مان به جریان وا داشت تا فرشته احسان وخود باوری دراسمان وجودمان به پرواز در اید.
درنهایت او با تقدیم با قیمت ترین موجودی خویش یعنی جان وهستی اش به استقبال مرگ شتافت تا جبهه نقاق وتزویر را رسوا سازد وسرنوشت مردمش را در دفتر کشور تثبیت وتحکیم بخشد. وبرصفحات ننگین ستم ملی خط بطلان کشد.
به پاس زحمات ودلیرمردی او، همواره یاد وخاطره او وهمراهان شهیدش را پاس میداریم وبر روان تابناک و پر فروغ شان درود می فرستیم.
ازعاشورا بیاموزیم
با چند سئوال اغاز میکنم :
ایاهدف از قیام امام حسین دعوت مردم کوفه بود؟ ایاا گر دعوت مردم کوفه نبود عاشورایی وقیامی در کار نبود؟
ایا علت خیزش امام (ع)بیعت نکردن با یزید بود ویزید اورا مجبور کرد که دست به شمشیر ببرد ونبرد کربلا را انتخاب کند؟
در یک نگاه واقع بینانه موارد فوق نمی تواند دلیل نبرد تعیین کننده عاشورا باشد.
براساس شواهد وقراین تاریخی ووظیفه خطیر امام بعنوان یک هدایت گر،قیام امام(ع)صرفا به خاطر فساد دستگاه حکومت وانحطاط وزوال فرهنگ جامعه اسلامی ان روز بود .
حکومتی که به اسم اسلام خراج ومالیات جمع میکرد،دستور وفرمان میراند،از قران وشریعت میگفت و خود در گرداب از گناه وطغیان،وفساد اخلاقی ومالی گرفتار بود. از دیگر سوی جامعه چنان در خواب سنگین وسکوت مرگبار فرورفته بود که اعمال وقوانین ظالمانه حکومت را در چار چوب حدود وحریم اسلام تلقی میکرد وسر نوشت خودرا یکسره بدست قضا وقدر که از شگردهای معاویه وعمرعاص ان تندیس های فریب ودین فروشی بر جای مانده بود،سپرده بودند.
جامعه انروز در اوج بی عدالتی وتبعیض به سرمی برد،تبعیض نژادی وطائفه ای،فرصت حیات وزندگی را از مردم گرفته بود وهمه ان ناهنجاریها وباورهای غلط جزء فرهنگ اسلامی تلقی واعلام می شد وچنین است که امام حسین(ع)با تقدیم گرانبها ترین موجودی خویش یعنی حیات وجانش به بشریت اموخت که در دین محمدی تبعیض وحق کشی وفریب مذهبی نیست بلکه ازادی وشرافت وکرامت انسان پاس داشته میشود.فقط هوشیاری وبیداری مردم مانع طغیان قدرت حاکمان وسوءاستفاده انان از دین است.
برای او در سخت ترین لحظه ها یعنی لحظه ای که سیل لشکر دشمن را در برابر خود می بیند ،عزیزان اش در شط ازخون است و گرسنگی وتشنگی کودکان هر لحظه اورا ازار میدهد درهمان حال برای او سفید وسیاه،عجم وعرب،فرزندان ویاران همه وهمه ارزش وبهاء یکسان دارد، غلام سیاه را مثل فرزندشهید اش در اغوش میگیرد وبا اوپدرانه سخن می گوید.
امروز در جوامع اسلامی همان مصیبت تبعیض،راندن مظلوم وبی پناه ودل سپردن به متاع غیر مسلمان با عنوان منافع ملی واولویت های سیاست خارجی تبدیل به بخشی از ایین ورسومات کشورهای اسلامی وحاکمان اسلامی شده است توهین ،تحقیر وبهره کشی از برادرغریبه مسلمان شان به صورت فرهنگ وباور درامده است.
ایا رادمردی چون امام کربلا خواهد امد وداد مظلمومان وثروت های عظیمی که حق همه مسلمانان است واینک در کام شاه وپادشاه و...میریزد ودر محافل وسفرهای معصیت انها مصرف می شود باز خواهد ستاند؟
بدون تردید فریاد بی عدالتی ورنج تبعیض را منجی منتقم ومالک مطلق می بیند ومی شنود وبا وعده تخلف ناپذیری اوایام به کام غداران ومستبدان نخواهد ماند وقصرهای مرمرین انان فروخواهد ریخت زیرا.<< وسیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون>> .
عبدالوهاب باهر
از اینده نمی توان گریخت و اینده را نمی توان گرفت و اما اینده هرگز به معنی سرنوشت از پیش تعین شده و قضا و قدر نیست .اینده را می توان ساخت.برای اینکار باید بپا خاست و به میدان مبارزه امد و اگاهانه جنگید و اینده را منظبق بر منافح خود شکل داد .اگر می خواهید رها شوید و از اعماق بیرون ایید باید همان کاری را کنید که همه ما باید انجام دهیم .هیچکس منجی ما نخواهد شد. رهایی از زنجیر بردگی کار اسانی نیست و هیجکس رهایی را به ما نخواهد بخشید یا ارزان نخواهد فروخت .کار فقظ بدست خود ما مسیر است .یعنی زندگی خود را وقف منافح اکثریت مردم افغانستان و جهان کردن.در صورتی که شما چنین کنید جامعه ما برای نخستین بار به نسلی دست خواهد یافت که شکست را شکست خواهد داد