دوستان امروز سر گم کرده ام رهبرپیر و پدر گم کرده ام
روزگاری شد که یاری ما شب است در دل شب سحر گم کرده ام
برادران عزیز امروز دورهم جمع شده ایم تا در سیذه همین سال گرد شهادت استاد شهاد عبدالعلی مزاری آن پیر فرزانه و رهبری دلسوز ملت و یارانش یادی کرد باشم چرا یک انسان این اقدر محبوب می شود مزاری که بود و چه می خواست در کشوری که ما به دنیا آمدیم کشوری بود غیر از کشورهای دیگر در جهان امروز کشوری که در آن حقوق ملت ها معنی و مهفوم نداشت در کشوری که 200 سال مسله پشتونیزم تبلیغ شده بود در کشوری که یک ملت خیچ حق . حقوق نداشت در کشوری که حق انتخاب .جود نداشت در کشوری که ما شهر وند در جه دو بودیم در کشوری به آن شرایط شخصی رهبی ملتی را به عهده می کرد او خواسته بود که جدید بود خواسته زیادی نبود حق یک ملت بود که سالها از آن محروم بود او عدالت و حقوق مساوی می خواست او نمی خواست که بر ملت ستم شود و مساوات رت به تمام ملیت ها می هواست امروز اکر ما مزاری رت قهرمان ملی می گویم نه به خاطرانیست که او یک هزاره بوده بلکه او احیا گر هویت برای تمام اقوام محروم جامعه بود و راه حل بحران را از همین مجرا قابل تا مین می داست . اکنون که رآرمانی برای شهید مزاری قایل هستم اگر مدعی ادامه راه او می باشیم باید از نقش تاریخی ار به عنوان یک رهبری سیاسی و ا جتماعی سوال کنیم و با همین سوال است که می توانیم رمز شناسای شخصیت او را به دست گیریم مقام او را در تاریخ معاصر باز شناسیم ومیزان نیاز و احتیاج خود به او راه و روان او مشخص است راه او همان نقش است که تاریخ زدخ است تلاش و مبارزه رنج و شکنجه بی سابقه نمی باشد در تاریخ ملیت ها مبارزان و شهیدان زیادی است که برای حقوق حصه خود مبارزه کرده و به زندان های مخوف حکومت های جابر به شهداد رسیدن و صف شهیدان تاریخ بشریت چندان کوتا نیست ولزا کوشش های سیاسی و نظامی و فرهنگی شهید استاد مزاری از صدر مبارزه علیه قوای اشغال گری خارجی گرفته تا قیام و مقامت که ساله غرب کابل با تمام طول و عرض و ارزش و اهمیتی که دارد تنها می تواند باز تاب و نشانه های از هدف اصلی او باشد پس نقش تاریخی او چیست . تاریخ و آینده گان را جع به او قضاوت خواهم کرد حالا نقش ما به عنوان دوست داران شهید مزاری به عنوان ادامه دهندگان راه آن شهید پاسداری از اهداف و آرمان های آن شهید و یارانش باشیمُ حالا از خود سوال کنیم آیا ما چقدر به آرمان آن پیر فرزانه و فادار مانده آیا در سال یک بار تجلیل کافی است دور هم جمع شدیم چند مقاله در باره او قرایت نمایم آیا ما چقدر از او شناخت داریم به نظر این حقیر این کافی نیست ما باید این سنت را بشکنیم آنهای که شناختی بهتری دارد او را بهتر از دیگران می شناسد و اهل قلم است برای جوانان و آیتده گان معرفی کند تا آرمانهای ولای آن شهید که سالهای برای رنج دید و زحمت کشید و به شهادت رسید آرمانهای شهیدان همچون مزاری و راه رهروانش چراغ برای تحقق احداف شان باشد پس بر روشن فکران نسل کنونی است که اهل عمل باشد و نه اهل شعار.
شعر برای بابه مزاری
چشمه ها خشکیده دلها خستگی را دم گرفت رهبری ما رفت عالم را همه ماتم گرفت
خورشید ما در غروب آمد به اوج انقلاب مرد مردان رفت لیکین قلب ها را هم گرفت
او چراغی بود اندر کوچه شبهای ما روشن افگن جهان بود لیکین دم گرفت
قطره ها خون او سیراب کردن لاله را موج طوفان که آمد جمله عالم گرفت
رهبری آزادهگان بود خود که او آزاده زیست (سروری)درسی رهای را از او هردم گرفت
(محمد علی سروری)
از اینده نمی توان گریخت و اینده را نمی توان گرفت و اما اینده هرگز به معنی سرنوشت از پیش تعین شده و قضا و قدر نیست .اینده را می توان ساخت.برای اینکار باید بپا خاست و به میدان مبارزه امد و اگاهانه جنگید و اینده را منظبق بر منافح خود شکل داد .اگر می خواهید رها شوید و از اعماق بیرون ایید باید همان کاری را کنید که همه ما باید انجام دهیم .هیچکس منجی ما نخواهد شد. رهایی از زنجیر بردگی کار اسانی نیست و هیجکس رهایی را به ما نخواهد بخشید یا ارزان نخواهد فروخت .کار فقظ بدست خود ما مسیر است .یعنی زندگی خود را وقف منافح اکثریت مردم افغانستان و جهان کردن.در صورتی که شما چنین کنید جامعه ما برای نخستین بار به نسلی دست خواهد یافت که شکست را شکست خواهد داد