مسا فر از و طن
یکطر ف فسق و فسا د ا ست یکطر ف جنګ و جد ل ا شک چشما ن جا ر ی و د ل بیقر ا ری ر ا بیبین
شب به فکر آ ن د یا ر خسته ا ز غم می ر و م بر تن مجر و ح ا و صد ز خم کا ری ر ا بیبین
د شمنا ن هر سو به جو لا ن آ مده اندر وطن خو د نی ر ا خو ر د آ ن بیبند با ری ر ا بیبین
( سر و ری) هوشیار آنها کر ده آزا دی شعا ر ا ز شعا ر صلح هر دم خون جا ری را بیبین
+ نوشته شده در جمعه شانزدهم فروردین ۱۳۸۷ ساعت 15:56 توسط محمد علی سروری
|
از اینده نمی توان گریخت و اینده را نمی توان گرفت و اما اینده هرگز به معنی سرنوشت از پیش تعین شده و قضا و قدر نیست .اینده را می توان ساخت.برای اینکار باید بپا خاست و به میدان مبارزه امد و اگاهانه جنگید و اینده را منظبق بر منافح خود شکل داد .اگر می خواهید رها شوید و از اعماق بیرون ایید باید همان کاری را کنید که همه ما باید انجام دهیم .هیچکس منجی ما نخواهد شد. رهایی از زنجیر بردگی کار اسانی نیست و هیجکس رهایی را به ما نخواهد بخشید یا ارزان نخواهد فروخت .کار فقظ بدست خود ما مسیر است .یعنی زندگی خود را وقف منافح اکثریت مردم افغانستان و جهان کردن.در صورتی که شما چنین کنید جامعه ما برای نخستین بار به نسلی دست خواهد یافت که شکست را شکست خواهد داد